Tunezja

Tunezja zawsze kojarzyła mi się z luksusowymi hotelami, ustawionymi jeden obok drugiego i plażami pełnymi turystów. Tak było do czasu, gdy żołnierze Marynarki Wojennej zabrali mnie kutrem na Zembrę, niewielką wyspę, z którą sąsiaduje jeszcze mniejsza Zembretta. Te dwa skaliste punkty leżą w Zatoce Tunezyjskiej i są przedłużeniem przylądka Bon. Najbliższy punkt na stałym lądzie to położone zaledwie 10 km dalej malownicze El Houaria. Żądni przygód mogą również przybyć tu jachtem z Sycylii, wtedy droga zabierze „zaledwie” trzy godziny. Mnie przyszło podróżować jednak jeszcze dłużej, podobnie jak nielicznym turystom, którzy decydują się przebyć tę trasę z portu Goulette w Tunisie. Kuter zostawia za sobą skąpane z słońcu zabudowania i lawirując pomiędzy gigantycznymi promami pędzi ku samotnym wyspom. Z daleka wyglądają jak miejsce, w którym powinien mieszkać Robinson Crusoe. Zambretta ma zaledwie 50 metrów szerokości i 400 długości, Zambra jest znacznie większa, ma 5 km kwadratowych powierzchni. Nikt tu na stałe nie mieszka, jedynie centralny punkt Zembretty zdobi budynek latarni morskiej. Jej surowa wieża ma 26 metrów wysokości. Brakuje nawet porządnej przystani. Już po pierwszym kroku na większej z wysp, znalazłam się w zupełnie innym świecie. W prawdziwym, samotnym i zielonym raju. Zembra wygląda jak zatopiona w morzu góra, u dołu „ozdobiona” kilkoma białymi domkami, które podobno stanowią obiekty wojskowe. Dlatego przydzielono mi specjalnego opiekuna, którego zadaniem było pilnowanie, abym przypadkiem nie zrobiła zdjęcia którejś z białych budek. Kto by jednak na nie zwracał uwagę, mając przed sobą wielki ocean roślinności. Rośnie tu ponad 230 różnych gatunków roślin – w tym wiele leczniczych - zaś ornitolodzy tłumnie przybywają na Zembrę oglądać ptaki. Wyspę zamieszkuje około 20 tysięcy par ptaków mlęgowych, które chętnie gnieżdżą się w zakamarkach klifów. Wiosną w drodze do Europy zatrzymują się tu kolejne miliony ptaków. Burzyki żółtodziobe mają na Zembrze swoją największą kolonię na Morzu Śródziemnym. Można tu spotkać korsykańskie muflony, strusie, gazele, azjatyckie czarne szczury i dzikie koty. Przy odrobinie szczęścia z brzegu podziwia się delfiny. Najłatwiej jednak natknąć się na dzikie króliki, które na Zembrę przywieźli ponad 1400 lat temu Rzymianie. Oni też nazywali te wyspy Aegimuri. Otoczony przyrodą człowiek zapomina o cywilizacji. Jazgot mew niemal zagłusza myśli. W 1977 roku utworzony tu został ścisły rezerwat przyrody, zaś brak regularnego ruchu turystycznego sprawia, że Zembta i Zembretta zachowały swój dziewiczy charakter. .